RSS  

 روزبارانی

يکی به اسم ما:

بغض ترانه ميشکنه              وقتی که بارون می باره

چشمای خيس پنجره           تورو به يادم مياره

روزِ گره خوردنمون                يه روز ابريه قشنگ

بادوتادل پراز تپش                 مثل کفترای دلتنگ

من واسه توتوواسه من         يه همصدا يه همنفس

می شدکه باهم بمونيم        دوتايی حتی تو قفس

شکل پرنده می شديم         تورويا وخيالمون

سنگای ساکن وبخيل          بال وگرفتن ازمون

يکی بوديم به اسم ما          ساده بوديم رنگ بلور

غافل که ازکنارمون             ابرسياه ميکردعبور

غرق می شدی توچشم من      من مستِ مست ازيک نگاه

درآرزوی پرزدن                  کبوترانِ بی گناه

شايدکه دورازاين جاها         عشق می تونست معنا بشه

موجِ بيرحم کاری ميکرد        ماهی ازآب جدا نشه

حکمِ تورفتن تاابد               حکمِ من اما تويه حبس

آخريه روزی ميشکنم          هرچی که داره چفت وبس

کاشکی بازم بارون بياد       ما همو پيدا بکنيم

چتروبديم به دست باد        باز يه ترانه بخونيم

برای ترانه

گريه نکن ترانه غزل دلش ميگيره

ساز منم می اُفته ميشکنه وُميميره

گريه نکن خوبِ من نشو به گريه راضی

اگه تو غمگين باشی قافيهَ روميبازی

ترانه تو مرحمی برای طبعِ تبدار

بميرم پشت سرت حرفو حديثِ بسيار

ارزش توترانه با پول ميشه اندازه

هرکی دلش ويرونه ميخواد تورو بسازه

ترانه گريون نباش لحظه ازت دور ميشه

اگه اين جا نباشی آيِنه هم کور ميشه

اين روزا تو عزيزی واسه کسی که خوبه

ترانه تو ميسوزی اون شهره وُ محبوبه

هرکس که يارش ميره ميخواد توباشی پيشش

هرنفست بشه سوز  بشکنه بغض خيسش

تو لحظه های پُردرد  صبورترين سنگی

خودت رو خواسته باشی مايه ی شرمو ننگی

طلا باشی يا بدل  ديگه فرقی نداره

دست کثيف بازار سربه سرت ميذاره

آزاديِ قانونمند برات قفس آوُرده

مُهرِتاييدِ ارشاد رو لبهای تو خورده

تو يه گوشه نشستی تسليمِ حکمِ شورا

يکباره از باغ روييد  هزار ترانه سُرا

ترانه من ميدونم تو خيلی مهربونی

تنها يه حسی امّا  برای من می مونی

                                   ترانهء باران